Ο Νόμος Των Ουράνιων Σωμάτων

Ο Νόμος Των Ουράνιων Σωμάτων

Ζενζεφύλλης - Χορταράς Αθανάσιος

Στον βόρειο και τον νότιο πόλο υπάρχουν δύο σημεία στην επιφάνεια τους, από τα οποία ξεκινάνε και τελειώνουν οι μαγνητικές δυνάμεις της γης (Φυσική Γυμνασίου) οι οποίες σφαιρικά αποτελούν κύκλους με συγκεκριμένη κατεύθυνση γύρω από την υδρόγειο σφαίρα, ξεκινώντας από τον ένα πόλο και καταλήγοντας στον άλλο. Υπάρχουν μαρτυρίες που λένε πως ό,τι περάσει από εκεί εξαφανίζεται μυστηριωδώς (ντοκιμαντέρ στο youtube - ειδήσεις - μαρτυρίες) είτε είναι αεροπλάνο, ελικόπτερο, είτε επίγειο όχημα ή ον. 

Στους πόλους λόγω του ότι η έλξη αυξάνεται, η υδρόγειος είναι πεπλατυσμένη με μικρότερη την απόσταση από τον ένα πόλο στον άλλο και τη μεγαλύτερη στον ισημερινό. Ως γνωστό όσο πιο μακριά από τον πυρήνα της γης τόσο η βαρύτητα μειώνεται (Φυσική Γυμνασίου) όπως τις κορυφές των βουνών. Για αυτό το λόγο στους πόλους η βαρύτητα είναι μεγαλύτερη και μικρότερη στο στεφάνι του ισημερινού (συμπέρασμα βάσει λογικής).

Αυτό τώρα το φαινόμενο μπορεί να έχει μόνο μία λογική εξήγηση, η οποία μάλιστα εξηγεί και τον λόγο ύπαρξης της κεντρομόλου δύναμης που συγκρατεί τη γη, αλλά και κάθε πλανήτη σε τροχιά γύρω από τον εκάστοτε αστέρα.

Όσον αφορά τους φυσικούς δορυφόρους πλανητών ισχύει και εκεί το ίδιο, όμως πριν συνεχίσω, σας προκαλώ να με καταρρίψετε τώρα διότι παρακάτω θα καταρρίψω σχεδόν οτιδήποτε υποστηρίζουν οι αστροφυσικοί σήμερα.



(ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΣ ΘΕΩΡΙΑ)

Στον βόρειο πόλο λοιπόν υπάρχει μια διαμπερής τρύπα μέχρι τον νότιο πόλο, από την οποία περνάνε οι αστρικοί άνεμοι από τα φωτόνια που εκπέμπει ο ήλιος, τα οποία δεν έχουν υψηλή θερμοκρασία, καθώς εντός της τρύπας ή να πω άξονα της γης, δεν υπάρχει ατμόσφαιρα ώστε να τελεστεί τριβή και να αυξήσει τη θερμοκρασία των φωτονίων, τα οποία στην πραγματικότητα όταν εκπέμπονται από τον ήλιο έχουν έλλειψη συγκεκριμένης θερμοκρασίας, καθώς (καινοτόμος θεωρία) ο ήλιος δεν καίει, δεν έχει θερμοκρασία, αλλά στο διάστημα που ταξιδεύουν τα φωτόνια αποκτούν κάποια θερμοκρασία λόγω τριβής με τη σκοτεινή ύλη (βιβλίο "η σκοτεινή ύλη") που βρίσκεται σε όλο το διάστημα και η οποία τείνει να μειώνει όσο πιο μακριά ταξιδεύουν τα φωτόνια τη θερμοκρασία τους.

Όταν όμως περάσουν στην ατμόσφαιρα της γης θερμαίνονται και ζεσταίνουν τον αέρα της ατμόσφαιρας, καθώς η πυκνότητα του αέρα της ατμόσφαιρας είναι αρκετά μεγάλη και όχι όπως της σκοτεινής ύλης, η οποία είναι αραιή και αυτός είναι ο λόγος που αντί να θερμαίνει ψύχει.

Για αυτό όσο απομακρυνόμαστε από την επιφάνεια της γης η θερμοκρασία μειώνεται (Φυσική Γυμνασίου). Μια  βέβαια βασική παράμετρος σχετικά με τον ισημερινό είναι ότι εκεί πέφτουν τα φωτόνια κάθετα τελείως και αυτός είναι ο λόγος της υψηλής θερμοκρασίας την ημέρα αλλά και την παγωνιά το βράδυ, λόγω του ότι καλώς ή κακώς έχει τη μεγαλύτερη απόσταση από τον πυρήνα της γης όπως στα ψηλά βουνά βορειότερα ή νοτιότερα του ισημερινού (Λογικό συμπέρασμα, Φυσική Γυμνασίου).

Το ότι ταξιδεύουν τα φωτόνια επ' άπειρον δεν σημαίνει ότι ακόμα και να φτάσουν σε τρομερές θερμοκρασίες υπό του μηδενός, σε κάποιον μακρινό πλανήτη πολύ μακριά από τον ήλιο, δεν μπορούν να του παρέχουν την απαραίτητη βιώσιμη θερμοκρασία, με τον όρο ότι η ατμόσφαιρα του εν λόγω πλανήτη είναι πολύ πυκνή και παχιά όπως του Νιμπίρου (βιβλίο "Ο 13ος πλανήτης") ικανή να θερμάνει επαρκώς τα ιδιαίτερα κρύα φωτόνια λόγω τριβής, καθώς προείπα.

Ο ήλιος τώρα να πω δεν έχει στερεή ύλη, είτε αέρια (γνώση από έρευνα - καινοτόμος θεωρία), αλλά αποτελείται από αρχέγονο φως και αποτελεί πύλη τηλεμεταφοράς σε οποιονδήποτε αστέρα, είτε στο κέντρο οποιουδήποτε γαλαξία, υπό την προϋπόθεση ότι γνωρίζουμε πώς να πλοηγηθούμε εντός του αρχέγονου φωτός (θεωρία για σκουληκότρυπες του Αϊνστάιν) (βιβλίο "Οι 11 διαστάσεις") εκεί που ο χρόνος μεταφοράς είναι μηδενικός και όλες οι διαστάσεις συγχωνεύονται σε μία (καινοτόμος θεωρία) (Θεωρία του Αϊνστάιν για ταχύτητα μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός).

Όσον αφορά τους φυσικούς δορυφόρους πλανητών, οι οποίοι περιστρέφονται γύρω από πλανήτες που θα ονομάσω μητρικούς, δημιουργείται η μυστήρια τροχιά τους λόγω των αστρικών ανέμων που διαπερνούν τους μητρικούς πλανήτες, οι οποίοι από τη μία απωθούν και από την άλλη έλκουν. Ακόμα και η τροχιά της Σελήνης μας παραμένει ακόμα μυστήρια και εν μέρει άγνωστη (wikipedia "Η τροχιά της Σελήνης") Επίσης απόδειξη αποτελεί το ότι βλέπουμε πάντα την ίδια μεριά της Σελήνης από τη γη (καινοτόμος θεωρία), κάτι το οποίο ίσως σημαίνει ότι η Σελήνη δεν έχει άξονα περιστροφής, χωρίς όμως να αποκλείω την περίπτωση άλλοι δορυφόροι πλανητών να έχουν και εκείνοι άξονα περιστροφής έτσι ώστε να περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό τους και ταυτόχρονα γύρω από τον μητρικό πλανήτη. Αυτό μπορεί να μας το απαντήσει πιθανώς κάποιο τηλεσκόπιο. Το αν δηλαδή υπάρχουν δορυφόροι που περιστρέφονται γύρω από τον άξονά τους είτε για κάποιο λόγο δεν έχουν οι δορυφόροι άξονα περιστροφής. 

Σε αυτό το σημείο θέλω να πω για τους θερμούς πυρήνες των πλανητών και να επιβεβαιώσω την ύπαρξή τους, οι οποίοι δημιουργούνται από την θερμότητα στην αέρια ατμόσφαιρα που εν συνεχεία θερμαίνει τα ύδατα που είναι πυκνότερα αλλά και τη στεριά που είναι ακόμα πυκνότερη. Καθώς τα φωτόνια εισχωρούν σε βάθος και στο κέντρο της γης μεγιστοποιείται η θερμοκρασία (γεωθερμικά σπίτια των αρχαίων Ινδιάνων Ανασάζι που βρίσκουμε παρόμοια στην επιφάνεια του πλανήτη Άρη, βιβλίο: "Ο κόκκινος πλανήτης", παρόλο που τα φωτόνια τα οποία διαπερνούν τον άξονα της γης σε ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες (Καινοτόμος θεωρία, λογική εξήγηση) λόγω του ότι στον άξονα τριγύρω υπάρχει κάποιο άγνωστο μέταλλο, κακός αγωγός της θερμοκρασίας, ο οποίος επιτρέπει την ύπαρξη του πυρήνα της γης όπως ξέρουμε (Φυσική Γυμνασίου, Γεωλογία Λυκείου) κατά κάποιον τρόπο ο οποίος όμως να πω αστειευόμενος θυμίζει έναν καυτό λουκουμά.