Τα Παράλληλα Σύμπαντα
Το Σύμπαν κατά κανόνα είναι ένα σε όλες τις διαστάσεις στις οποίες επεκτείνεται, οι οποίες είναι επτά, όπως έχω αναλύσει παλιότερα στην ενότητα (άρθρο) “Οι Επτά 7 Διαστάσεις".
Όπως λοιπόν είχα πει και τότε, υπάρχουν οι τρεις διαστάσεις του υλικού Σύμπαντος, οι οποίες είναι το μήκος, το πλάτος και το ύψος. Άλλες τρεις, του μόνου πραγματικά κατ’ εμέ, παράλληλου Σύμπαντος που μπορεί να εννοηθεί και οι οποίες είναι, κατά τον ίδιο τρόπο το μήκος, το πλάτος και το ύψος, του πνευματικού Σύμπαντος και βρίσκονται όντως παράλληλα. Η έβδομη διάσταση είναι ο χρόνος χωρίς να θέλω πάραυτα να τις θέσω σε κάποια συγκεκριμένη αριθμητική σειρά.
Τώρα λοιπόν θα σας βάλω να αναρωτηθείτε, ώστε να κατανοήσετε τι εννοώ, λέγοντας ότι τα ζώα ή να μιλήσω έστω για τον άνθρωπο, ο οποίος έχει το υλικό του σώμα, αλλά έχει και την ψυχή, τα οποία όμως σώματα είναι αλληλένδετα, στα ένα όμως από τα δύο παράλληλα Σύμπαντα ζει το καθένα από τα δύο αυτά σώματα.
Θα επεκτείνω το συλλογισμό μου όμως μακρύτερα, αλλά θα πάρω δύο δεδομένα πρώτα.
Πρώτον το γεγονός που αποδεικνύεται από κοσμολόγους, ότι το Σύμπαν μονίμως διαστέλλεται και ότι βέβαια δεν είναι άπειρο.
Δεύτερον το συμπαντικό παλμό, ο οποίος βάσει θεωρίας θέλει το Σύμπαν να φτάνει στο τέρμα της διαστολής, όπου αρχίζει πλέον να συστέλλεται, μέχρι να συγκεντρωθεί εκεί από όπου άρχισε, για να ξαναρχίσει να διαστέλλεται, μετά από ένα νέο supernova , καθώς Σύμπαν υπήρχε από πάντα και θα υπάρχει για πάντα εσ’ αεί.
Εκεί λοιπόν στάθηκε ο συλλογισμός μου και διερωτήθειν. Μήπως τελικά δεν υπάρχει συμπαντικός παλμός και συστολή, επομένως το Σύμπαν, ακόμη και στον χώρο, μπορώ να το θεωρήσω άπειρο? Τότε αυτόματα η πρώτη σκέψη ήταν ότι τότε θα πρέπει να υπάρχει όντως μία και μοναδική αρχή του Σύμπαντος.
Ξαφνικά σκέφτομαι αμέσως μετά, τί θα μπορούσε να σταματήσει τη διαστολή του Σύμπαντος και να το τρέψει προς την συστολή. Θα πρέπει να είναι μεγάλο το εμπόδιο που συναντάει σε όλες του τις μεριές, έτσι ώστε η αντίδραση να του δημιουργήσει συνισταμένη συστολής.
Εκείνη τη στιγμή λοιπόν αντελήβειν το ότι το Σύμπαν είναι όντως άπειρο και στο χώρο, διότι την ίδια στιγμή όλα τα Σύμπαντα κάνουν supernova, διαστέλλονται μέχρι το ζενίθ, όπου ξαφνικά εφάπτονται και αρχίζει για όλα τα Σύμπαντα, άπειρα σε αριθμό, η συστολή των.
Μέσα στο συλλόγισμό μου εννόησα τους πυρήνες των Κόσμων σε τέλεια αλληλουχία σε χώρο και σε χρόνο. Είναι λοιπόν τώρα η στιγμή να πω ότι οι επιστήμες που είναι κοινές στον Κόσμο μας, αλλά και ο συμπαντικός κώδικας είναι ίδια σε όλα τα Σύμπαντα Κόσμους, διέπονται από τους ίδιους κανόνες επακριβώς και γι’ αυτό επομένως είναι όμοια.
Επιπλέον να αναφέρω το φαινόμενο με τα περιστέρια, το οποίο επεκτείνεται, γενικότερα, προς πολλές κατευθύνσεις. Καθώς λοιπόν κάθομαι σε ένα παγκάκι σε μία πλατεία βλέπω ξαφνικά να πετούν όλα τα περιστέρια μαζί προς τον ουρανό. Τα ακολουθώ με τα μάτια μου και βλέπω, όταν είναι πλέον λίγο πάνω από τα κτίρια, ότι συναντιώνται με ένα άλλο σμήνος περιστεριών, φαντάζομαι απο την άλλη πλατεία που βρίσκεται κοντά, όταν όμως πριν πετάξουν δεν είχαν με κανένα τρόπο οπτική επαφή. Επίσης θα σας πω γιά την θεά Γαία και τα πανομοιότυπα αγαλματίδια που βρισκουν αρχαιολόγοι απο πυλό, είτε από σμιλευμένη πετρα, τα οποία βρίσκονται σε όλη την υφήλιο, ακριβώς στο ίδιο μέγεθος, με κάθε λεπτομέρεια σαν να είναι βγαλμένα από καλούπι και τα οποία μάλιστα χρονολογούνται εώς και ένα εκατομμύριο χρόνια πριν, όπου είναι αμφίβολο το εάν ο homo erectus πραγματικά είχε επαφή από την Αμερική έως την Αυστραλία ή από την Αφρική έως τους μέχρι σήμερα ιθαγενείς ινδιάνους του βόρειου πόλου, οι οποίοι δεν ειναι άλλοι από τους γνωστούς Εσκιμώους.
Αυτή η αλληλουχία είναι η θεία αλληλουχία του Σύμπαντος και σας προκαλώ να το ερευνήσετε.
Καταλήγοντας λέω και ορίζω κλείνοντας τη θεωρία μου, ότι τα παράλληλα Σύμπαντα είναι δύο την ίδια στιγμή στον ίδιο χώρο, υλικό και πνευματικό, ενώ οπωσδήποτε με μία άλλη θεώρηση, εννοώντας τότε ολόκληρο τον Κόσμο που ξέρουμε, σίγουρα είναι άπειρα στον χώρο, όπως και στον χρόνο, διέπονται από τον ίδιο διασυμπαντικό νόμο της ίσης απόστασης, ίσης ταχύτητας διαστολής/συστολής και απόλυτου συγχρονισμού supernova.
Εδώ λοιπόν η έρευνα περί παράλληλων Συμπάντων έφτασε στο τέρμα. Δεν υπάρχει λόγος έρευνας περαιτέρω περί του θέματος. Οι απαντήσεις εδώθησαν. Τουλάχιστον για εμένα. Προκαλώ να ερευνήσετε στο έπακρον, λαμβάνοντας υπ' όψιν και την παρούσα θεωρία αν πιστεύετε οτι αξίζει μελέτης ή κατάρριψης.
