Εγχειρίδιο Για Διαβητικούς Που Αρνούνται Να Χορηγούνται Ινσουλίνη Για Οποιονδήποτε Λόγο
Ζενζεφύλλης - Χορταράς Αθανάσιος
Πρώτον να πω αρχίζοντας ότι ο διαβήτης είναι δύο τύπων. Τον Α' διαβήτη, είτε νεανικό, όπου η ινσουλίνη "θεωρείται" απαραίτητη και τον Β' είτε γεροντικό διαβήτη, όπου ο παθών δεν "χρειάζεται" ινσουλίνη απαραιτήτως, αλλά μία δίαιτα σε συνδυασμό με κάποια φάρμακα που "θεωρούνται" απαραίτητα, μέχρι ίσως να γίνει και σε αυτόν τον άνθρωπο η ινσουλίνη "θεωρητικά" απαραίτητη. Αυτό γιατί η ινσουλίνη η οποία είναι μία ουσία που παράγει το πάγκρεας το οποίο είναι ανενεργό, θεωρητικά νεκρό στην πρώτη μορφή διαβήτη και στη δεύτερη υπολειτουργεί με πιθανότητες να αδρανήσει κάποτε πλήρως, έτσι ώστε ο παθών να έχει ανάγκη θεωρητικά ινσουλίνη για να επιβιώνει, καθημερινά.
Έρχομαι τώρα λοιπόν να σας ενημερώσω, η ινσουλίνη η οποία στη σπλήνα, εκκρινόμενη από το πάγκρεας μεταβολίζει τους υδατάνθρακες σε θερμίδες για θρέψη των κυττάρων, δεν είναι απαραίτητη. Κάποιος γιατρός διαβητολόγος είτε ειδικός παθολόγος πολύ πιθανό να πει πως οι υδατάνθρακες είναι απαραίτητοι για τη θρέψη των κυττάρων όπως και οι πρωτεΐνες για την αναδόμηση τους. Λοιπόν όχι. Σαφώς η ινσουλίνη μετατρέπει τους υδατάνθρακες σε θερμίδες οι οποίες μέσω του αρτηριακού συστήματος φτάνουν στο κάθε κύτταρο του οργανισμού, κάτι που είναι απαραίτητο για να τραφούν τα κύτταρα, καθώς το αίμα εμπεριέχει οξυγόνο και κάνει καύσεις των θερμίδων στα κύτταρα έτσι ώστε να τους παρέχεται η απαραίτητη ενέργεια είτε είναι μυς, είτε οτιδήποτε κύτταρο ζωτικού οργάνου κλπ. Τα κύτταρα βέβαια κάποια στιγμή πεθαίνουν, αποβάλλονται και αναπλάθονται από τις πρωτεΐνες οι οποίες όπως προείπα είναι δομικό υλικό. Εδώ να κάνω μία παρένθεση αναφέροντας ότι μέχρι το τέλος της εφηβείας τα κύτταρα αναπλάθονται στον ίδιο αριθμό που αποβιώνουν, ενώ όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος τα κύτταρα αναπλάθονται όλο και πιο αργά, κάτι το οποίο είναι το βασικό σημείο του γήρατος.
Τώρα θέλω να σας πω όμως ότι θερμίδες μας δίνουν τα λιπαρά και τα έλαια χωρίς όμως να χρειάζονται ινσουλίνη, διότι μεταβολίζονται στο συκώτι, είτε στη σπλήνα με κάποια όμως ένζυμα που παράγει το ήπαρ και σίγουρα όχι την ινσουλίνη που παράγει το πάγκρεας, καθώς προείπαμε ότι το πάγκρεας του παθόντα είναι ασθενές είτε ανενεργό (νεκρό).
Το μόνο λοιπόν που θα πρέπει να κάνουμε είναι να πάψουμε να εισπράττουμε τροφές με ό,τι τύπου υδατάνθρακα, να τρώμε τροφές με λιπαρά, με μέτρο όμως τέτοιο ώστε να μην επιβαρύνουμε το συκώτι με αυτού του τύπου τη δίαιτα, αποφεύγοντας τα πολυακόρεστα τηγανητά ζωικά λιπαρά με μέτρο είτε κατά προτίμηση ψητά. Πολύ καλά είναι λιπαρά γάλακτος είτε παράγωγα γάλακτος είτε φυτικά έλαια χωρίς υδατάνθρακες κ.ά. Να σημειώσω εδώ ότι το ήπαρ είναι ζωτικής σημασίας όργανο και χωρίς αυτό ο άνθρωπος αποβιώνει άμεσα. Οι υδατάνθρακες είναι λοιπόν κατά τα άλλα τα σάκχαρα και τα άμυλα, γενικότερα να ορίσω τροφές οι οποίες αποτελούνται από υδατάνθρακες, είτε τους εμπεριέχουν σε μεγάλο βαθμό. Λοιπόν όλα τα σιτηρά, το ρύζι, πατάτα, τα φρούτα, κάθε είδους γλυκαντική ουσία, εξαιρέσεις λαχανικών όπως το παντζάρι, τα γλυκά χόρτα, οι ξηροί καρποί αποτελούν τη βασική πίστα από τροφές που αποτελούνται είτε εμπεριέχουν υδατάνθρακες, με κάποιες εξαιρέσεις στα σιτηρά, δηλαδή το σιτηρό ζέα και στα φρούτα δηλαδή το γκρέιπφρουτ, το νεράντζι και με επιφύλαξη να πω και το ξινόμηλο.
Πρωτεΐνες να πω τώρα έχουν όλα τα είδη κρέατος και οτιδήποτε παράγωγα ζωικά, τα λαχανικά, τα όσπρια, τα θαλασσινά και τα ψάρια, κάποιοι καρποί άγλυκοι και πικροί όπως οι ελιές, ειδικότερα οι μελιτζάνες, τα κολοκυθάκια, τα καρότα, η σόγια, το μπαμπού, μπρόκολο, κουνουπίδι, λάχανο, μαρούλι, κρεμμύδι, σκόρδο, χόρτα άγλυκα, το τζίντζερ, η ρόκα, η σαλάτα, η ντομάτα, το αγγούρι, τα τυριά, τα αλλαντικά και ό,τι ήδη προείπα γενικότερα. Εξαίρεση επαναλαμβάνω αποτελεί στα λαχανικά η πατάτα και το παντζάρι και εν μέρει το καλαμπόκι, το οποίο γίνεται και αλεύρι το οποίο ενδείκνυται προς βρώση από διαβητικούς, όχι όμως υπέρμετρα. Οι δύο καλύτεροι τύποι αλεύρι για παρασκευή άρτου, ζυμαρικών και ό,τι είδους πίτα είναι το φασολάλευρο και το αλεύρι από το σιτηρό ζέα. Δεύτερο στη λίστα και πολύ εύκολη πρόσβαση σε αυτό αλλά και με χαμηλή τιμή είναι το καλαμποκάλευρο το οποίο έχει ελάχιστους υδατάνθρακες, για αυτό κιόλας πρέπει να τηρείται ένα μέτρο στην κατανάλωσή του. Για παράδειγμα εάν καταναλώσουμε ένα καρβέλι ψωμί και πάνω είναι πολύ πιθανόν όντας διαβητικοί να μετρήσουμε με την πέψη ακόμα και λίγο περισσότερο από δύο σταυρούς γλυκόζης στο αίμα χωρίς να έχουμε καταναλώσει άλλους υδατάνθρακες.
Σε αυτό το σημείο θέλω να μπω στη διαδικασία να αναφέρω διάφορα γεύματα που μπορεί να καταναλώσει ο διαβητικός άνθρωπος χωρίς φόβο αρχίζοντας από τα ήδη γνωστά και εν συνεχεία κάποια δικής μου επινόησης, καθώς και εγώ μαγειρεύω χρόνια, όχι επαγγελματικά αλλά σε καθημερινή βάση, με πολύ φαντασία, δημιουργώντας τις δικές μου συνταγές.
Δεν είμαι διαβητικός ο ίδιος, όμως έχω μαγειρέψει για διαβητικούς φίλους ή φίλες, γεύματα που απόλαυσα και εγώ ενώ οι φίλοι μου δεν είχαν αύξηση της γλυκόζης στο αίμα από καθόλου ή στο μέγιστο 0,20 μονάδες μία ώρα μετά το γεύμα.
Μια παρένθεση να κάνω για να αναφέρω ότι ξηρό κρασί είναι επιτρεπτό με μέτρο, λευκό αρετσίνωτο, ροζέ ή κοκκινέλι. Ξηρά ποτά χωρίς γλυκάνισο όπως τσίπουρο, βότκα, ουίσκι, τζιν, τεκίλα, σάκε, ίσως και άλλα που δεν τα γνωρίζω.
Εδώ θέλω να τελειώσω την παρένθεσή μου και να μπω μετά στα πιάτα για διαβητικούς, αναφέροντας το ξύδι, το μπαλσάμικο, αλάτι, πιπέρι, μαγιονέζα, μουστάρδα, ρώσικη σαλάτα, τυροκαυτερή ή τυροσαλάτα, όχι κέτσαπ διότι εμπεριέχει ζάχαρη, αλλά όλα τα προηγούμενα είναι ελεύθερος ο διαβητικός να καταναλώσει άφοβα.
Αρχίζω λοιπόν τώρα να αναφέρω τα πιάτα αρχίζοντας από τα γνωστά σε όλους όσπρια, δηλαδή φασόλια όποιου τύπου, η γνωστή φασολάδα, είτε σαλάτα μαυρομάτικα με λαχανικά. Φακές, γνωστές σε όλους με ξύδι, οι οποίες εμπεριέχουν και σίδηρο. Ρεβύθια, κουκιά και εδώ νομίζω η λίστα κλείνει χωρίς να ξεχάσω να αναφέρω τη φάβα.
Να σημειώσω τώρα πως η σκορδαλιά δεν ενδείκνυται από τη στιγμή που το ψωμί που χρησιμοποιήθηκε για την παρασκευή της δεν ήταν από κάποιου είδους αλεύρι που να είναι επιτρεπτό για διαβητικούς, όπως αναφέρθηκα σε αυτά νωρίτερα. Συνεχίζω αναφέροντας μερίδες με κρέας οτιδήποτε τύπου, από βοδινό, χοιρινό, κοτόπουλο, κυνήγι, πουλερικά, μέχρι ψάρια από σαρδέλα μέχρι ξιφία, ψητά κατά προτίμηση, είτε τηγανητά, βραστά ή σούπα με λαχανικά, σόγια και μπαμπού, μπιζέλια και καλαμπόκι. Με αυγολέμονο ή λεμονάτα, είτε κόκκινη σάλτσα ντομάτας με κρεμμύδι κλπ.
Εδώ θα αναφέρω κάποια είδη γαρνιτούρας εναλλακτικά της πατάτας και του ρυζιού ή των μακαρονιών και είναι τα εξής: μελιτζάνα σε φέτες, είτε κυβάκια τηγανητή, με ντομάτα, κρεμμύδι και σκόρδο.
Κολοκυθάκια σε φέτες τηγανητά ή ροδέλες βραστές με ξύδι, μπαλσάμικο ή αυγολέμονο, είτε κόκκινη σάλτσα.
Σαλάτα μαρούλι με φρέσκο κρεμμύδι, τυρί τριμμένο είτε σε κυβάκια με μαγιονέζα είτε με κομματάκια ντομάτα ή και αγγούρι, ακόμα ίσως και κάποιο αλλαντικό σε μικρά κυβάκια.
Χωριάτικη σαλάτα με τυρί λευκό ή φέτα
Ρόκα με παρμεζάνα και ζαμπόν, τυρί, είτε φιλέτο κοτόπουλο ψιλοκομμένο και βραστό αυγό με μαγιονέζα.
Καταναλώστε ελεύθερα 2 με 3 πίτες καλαμποκιού τη μέρα με λουκάνικο χωριάτικο, τυρί, πάριζα, αυγό, κρεμμύδι τσιγαρισμένο, ίσως και μαγιονέζα και μουστάρδα.
Επίσης οτιδήποτε τύπου πίτα με κρέας, λαχανικά, τυρί, αλλαντικά, είτε και αυγό. Με μαγιονέζα, είτε τυροσαλάτα, τυροκαυτερή, τζατζίκι, είτε απλά γιαούρτι για σως.
Ομελέτα με κρεμμύδι, τυρί, ζαμπόν, μπρόκολο βρασμένο με μαγιονέζα ή και με μουστάρδα σκεπαστό ή όχι είτε στο φούρνο.
Τώρα να πω ότι υπάρχουν στην αγορά μακαρόνια από ζέα που μπορεί ο διαβητικός νσ καταναλώσει χωρίς φόβο όπως και αλεύρι ζέα για παρασκευή ψωμιού, πίτσα ή ό,τι πίτα. Επίσης υπάρχει αλεύρι καλαμποκιού για παρόμοια χρήση αλλά με κάποιον περιορισμό στην ποσότητα. Επίσης μπορεί κανείς να πάει σε καφεκοπτείο με μύλο να του αρέσει αλεύρι από φασόλια.
Εδώ θέλω να αναφέρω δύο σνακ για ποτό συνοδευτικά τα οποία είναι τα nachos που φτιάχνονται από καλαμποκάλευρο με τυρί cheddar και τα ποπ κορν σκέτα ή ίσως με μουστάρδα ή βούτυρο και αλάτι. Νομίζω τελείωσα την αναφορά μου και κλείνω εδώ λέγοντας σε εσάς τους διαβητικούς να ανοίξετε την φαντασία σας, την όρεξή σας, διότι αυτό που έχετε δεν είναι ασθένεια κατ' εμέ, αλλά μόνο μία ιδιαιτερότητα η οποία δεν είναι ανάγκη να επηρεάζει καθόλου την υγεία σας, την καθημερινότητά σας και την ψυχολογία σας. Ακόμα και αν δεν λαμβάνετε ινσουλίνη τηρώντας μία δίαιτα τέτοιου τύπου.
Υ.Γ. Η αδηφαγία είναι θανάσιμο αμάρτημα για όλους μας.
